1350 kamiennych schodów wije się w górę ze starego miasta na San Giovanni, 260 m nad Adriatykiem. Oto jak odbyć tę wspinaczkę z klasą – i zarezerwować ją.
Wolisz iść własnym tempem? Przejdź do biletów i sposobów wejścia ↓
Mury tworzą jedną ciągłą fortyfikację, ale podejście naturalnie dzieli się na trzy etapy. Oto, co mijasz po drodze.
Start za murami Starego Miasta, gdzie wenecki Lew św. Marka wciąż zdobi główną bramę. Schody zaczynają się w pobliżu Bramy Północnej (Rzecznej) oraz za miastem – dwa punkty wejścia, oba oznakowane.
Mały, XVI-wieczny kościół wzniesiony jako wotum dziękczynne za ustąpienie zarazy wyznacza mniej więcej połowę trasy – to klasyczny przystanek na zdjęcie, z czerwonymi dachami Kotoru i fiordową zatoką rozpościerającą się poniżej.
Mury na szczycie nagradzają pokonanie ~1350 schodów pełną panoramą Zatoki Kotorskiej. Trasy z przewodnikiem często prowadzą dalej grzbietem i łagodnie schodzą przez osadę Špiljari, zamiast pokonywać te same stopnie w dół.
Trzy autentyczne opcje – w zależności od kondycji, czasu i upału. Wszystkie do zarezerwowania na GetYourGuide z bezpłatną rezygnacją.
Większość osób zdobywa mury w godzinach porannych, a popołudnie ma wolne. Oto dwie atrakcje, które są warte wody i drogi.
O świcie lub w ostatniej godzinie przed zachodem słońca. Ścieżka jest nasłoneczniona i prawie pozbawiona cienia – latem unikaj południa.
Sezonowa opłata za wstęp pobierana jest w kasach w szczytowych miesiącach; poza sezonem oraz o świcie i zmierzchu często nie ma obsługi. Sprawdź aktualną stawkę przed wyruszeniem.
Około 1,5–2 godziny w obie strony do San Giovanni i z powrotem w spokojnym tempie, z przystankami na zdjęcia.
Solidne buty, wodę, ochronę przeciwsłoneczną. Kamień jest nierówny i śliski po deszczu; w pobliżu szczytu występują odsłonięte krawędzie.
Dwa oznakowane punkty wejścia – w pobliżu Bramy Północnej (Rzecznej) oraz za starym miastem. Oba łączą się w górnej części ścieżki.
Kotor to łatwa jednodniowa wycieczka z Dubrownika (~2 godz.) lub Budvy; statki wycieczkowe cumują tuż przy murach starego miasta.
Schody ze starego miasta na San Giovanni liczą zazwyczaj około 1350 stopni, wznosząc się na wysokość około 260 m nad zatoką. Na spokojne przejście w obie strony warto zarezerwować 1,5–2 godziny.
W szczytowych miesiącach obowiązuje sezonowa opłata za wstęp, pobierana w kasach na dolnym odcinku ścieżki. Poza głównym sezonem — a często też wczesnym rankiem lub późnym wieczorem — kasy mogą być nieobsadzone. Przed wyjazdem sprawdź aktualną opłatę i godziny otwarcia, ponieważ zmieniają się one z roku na rok.
Wczesnym rankiem lub na godzinę przed zachodem słońca. Ścieżka jest wystawiona na słońce i prawie pozbawiona cienia, więc w środku letniego dnia panuje tam upał i tłok. O świcie zatoka skąpana jest w miękkim świetle, a szlak jest prawie pusty.
To jednostajne, strome podejście po nierównym, średniowiecznym kamieniu, miejscami z odsłoniętymi przepaściami — nie jest to jednak techniczna wspinaczka. Wystarczy dobra kondycja, solidne buty i woda. Wędrówka z przewodnikiem dodaje kontekstu i pozwala na łagodniejsze zejście przez Špiljari.
Tak — kolejka linowa Kotor–Lovćen oraz serpentyną drogą dociera się do punktów widokowych wysoko nad twierdzą, a wycieczki z przewodnikiem często schodzą z Krstać, więc idzie się w dół. Jeśli schody stanowią problem, to właśnie te opcje są łagodniejsze.